ผมคืนกุญแจห้อง และกุญแจรถคืนเจ้าของทั้งสอง และมาขึ้นรถตู้ก่อนเวลานัดหมายที่จอดรอพร้อมอยู่แล้วที่ท่ารถ เพื่อต่อไปยังแม่ฮ่องสอน

        หลังจากคนขับนับจำนวนหัวที่นั่งอยู่บนรถกับจำนวนตั๋วที่ถูกขายไปได้ตรงกัน สี่ล้อก็เริ่มหมุนเคลื่อนที่ออกจากท่ารถทันที ผู้โดยสารส่วนใหญ่ยังคงเป็นต่างชาติ หลงเหลือชาวไทยไว้บนรถอยู่สามชีวิต

        เส้นทางจาก ปาย ไป แม่ฮ่องสอน ดูจะคดเคี้ยวและยากจะเลี้ยวรถมากกว่าเส้นทางระหว่าง เชียงใหม่ ปาย งานนี้คงต้องปล่อยเป็นเรื่องของทักษะด้านการขับรถขอพี่โชเฟอร์  ความสวยงามของธรรมชาติกลบความกังวลจนมิด ยิ่งดูยิ่งสวย ยิ่งดูก็ยิ่งหลงไหล

        ผมสังเกตุด้านหลังเบาะผู้โดยสารทุกที่นั่งจะมีถุงพลาสติกมัดไว้ ตอนแรกผมไม่รู้ว่ามันมีไว้ทำอะไร แต่พอรถเริ่มวิ่งมาได้ซักระยะใหญ่ เสียงโอ้ก อ้าก เล็ดลอดมาจากเบาะหลังพอให้ได้ยินเบาๆ เลยถึงบางอ้อทันที

        นี่มันถุงใส่อ้วกนี่หว่า!!!

        ขออณุญาตตกใจ เพราะหลังจากรู้ว่าเจ้าของเสียง โอ้กอ้าก นี้มาจากหนุ่มวัยรุ่นผู้อาศัยอยู่ในพื้นที่อันคดเคี้ยวนี้เอง มาคิดดูอีกทีบางทีการเป็นคนพื้นที่ก็ไม่ใช่เครื่องการันตีในเรื่องบางอย่างที่คนนอกมองว่าเชี่ยวชาญเสมอไป ชาวประมงจมน้ำก็มีให้เห็น หรือจะเป็นทหารเรือที่เมาเรือก็ยังพอได้ยินมาบ้าง แค่การมีบ้านอยู่ท่ามกลางเส้นทางแบบนี้ลำบากพอแล้วและยังต้องมีอาการเมารถร่วมด้วยนี่ไม่ใช่เรื่องตลกเลย

 

         ผมครองสติไว้ได้จนครบยก ไม่มีอาการวูบลงไปให้กรรมการนับแปดระหว่างทาง ตอนนี้รถมาถึงสถานีขนส่งแม่ฮ่องสอนในเวลาเกือบเที่ยงวัน สิ่งที่ต้องทำต่อไปคือต้องไปติดต่อศูนย์ศิลปชีพเพื่อขอเข้าพักที่

        หลังจากเดินออกมาจากท่ารถ โดยไม่ขอพึ่งพาวินมอเตอร์ไซด์ได้ซักระยะ ก็เริ่มไม่มั่นใจในเส้นทางที่ตัวเองเดินอยู่ เลยเดินเข้าไปถามทางร้านอาหารข้างทางแห่งหนึ่ง แต่แล้ว… คุณน้ายังสาวคนนึงขันอาสาขับรถพาผมไปส่งถึงศูนย์ศิลปชีพ ผมขึ้นซ้อนด้วยอาการงงๆ ใจนึงก็รู้สึกโชคดีเป็นบ้า อีกใจก็คิดว่าคนที่นี่ใจดีกับนักท่องเที่ยวทุกคนเลยหรือ จะอย่างไรก็ตามนี่เป็นความประทับใจแรกพบของคนเมืองแม่ฮ่องสอนที่สร้างแรงสั่นไหวได้มากจนไม่อาจลืม

        ผมขอบคุณคุณน้าและเดินเข้าไปสอบถามเรื่องที่พักและข้อมูลต่างๆ เจ้าหน้าที่ยิ้มแย้มต้อนรับเป็นอย่างดี เจ้าหน้าที่บอกว่าช่วงนี้คนไม่เยอะ สามารถขึ้นไปหาที่พักบนปางอุ๋งได้เลย พร้อมกับให้เบอร์โทรรถสองแถวที่จะขึ้นไปปางอุ๋ง และเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่ก็วนซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง พี่เจ้าหน้าที่สาวเรียกให้เจ้าหน้าที่อีกคนขับรถพาไปส่งที่จุดจอดรถสองแถว

        อีกแล้ว ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เจอคนใจดี ในหัวคุร่นอยู่ตลอดว่า คนที่นี่มักช่วยเหลือนักท่องเที่ยวเป็นประจำ? หรือเค้าทำเป็นเรื่องปกติแม้ไม่ใช่นักท่องเที่ยว? หรือเพราะเราอยู่เมืองกรุงและห่างหายจากคำว่า น้ำใจ มากเกินไปหรือเปล่า?

        ไม่มีคำตอบจากคำถามเหล่านั้น ผมมาถึงตลาดด้วยหัวใจที่พองโต ตอนนี้ผมเห็นอะไรก็รู้สึกดีกับมันไปหมดแล้ว ผมเดินมายังท้ายตลาดติดกับสนามบิน ก็เจอกับรถสองแถวสีเหลืองอ๋อย ด้านบนบริเวรตัวรถแปะเบอร์โทรศัพย์ไว้อย่างชัดเจน หลังจากโทรไปเจ้าของรถบอกว่ารถออกบ่ายสาม แต่ถ้าเต็มก็ออกก่อน (ไหงมาแทงกั๊กกันอย่างนี้ล่ะครับพี่ - - )

        ผมออกมาเดินสำรวจเมืองในระยะและเวลาที่พอมีอยู่ แม่ฮ่องสอนมีประเพณีและวัฒนธรรมหลากหลายมากอาจเพราะมีชนเผ่าหลายหลากอยู่รวมกัน

        ความชอบส่วนตัวอย่างนึงของผมคือการได้เห็นบ้านไม้เก่าๆ ไม่ได้หมายถึงบ้านทรงไทยหลังใหญ่วิจิตรขนาดนั้นนะครับ เป็นบ้านไม้ธรรมดาปลูกแบบเรียบง่าย แต่รู้สึกได้ถึงการผ่านกาลเวลามาหลายอายุคน และที่แม่ฮ่องสอนก็มีให้ได้เห็นอยู่เยอะเลย

        ผมได้ดูรายการทีวีรายการนึงหลังจากกลับจากแม่ฮ่องสอนได้สามวัน รายการนำเสนอโครงการเรื่องการอนุรักษ์ประเพณี และการแสดงของชนเผ่าต่างๆ และยังมีโครงการอนุรักษ์บ้านไม้เก่าที่อยู่ภายในเมืองแม่ฮ่องสอนด้วย สิ่งที่สำคัญคือบ้านไม้เก่าๆเหล่านี้เป็นบ้านที่ยังมีชีวิตอยู่ คือเป็นบ้านที่ลูกหลานสืบทอดมาจากปู่ย่าและยังคงอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้น ซึ่งถ้าใครสนใจสามารถขออนุญาตเจ้าของบ้านเข้าไปชมได้ ภายในบ้านยังมีข้าวของเครื่องใช้ในอดีตภาพเก่าๆที่เจ้าของบ้านยังเก็บไว้ให้ได้ดูอีกด้วย   ส่วนผมได้แต่นั่งเสียดายอยู่หน้าจอ

 

        หลังจากที่ผมเดินชมวิวจนถึงเวลาที่กะไว้ ก็ได้เวลากลับแล้ว ผมหันหลังเดินกลับไปยังเส้นทางเดิมที่เคยเดินมา ไม่นานหลังจากนั้นก็มีคุณน้าคนนึงที่ขับมอเตอร์ไซด์อยู่ก็เข้ามาจอดไกล้ๆ แล้วถามว่าจะไปไหน ผมตอบไปว่าตลาดสายหยุด คุณน้าก็ชี้ชวนให้ผมขึ้นรถมา จะพาไปส่ง

        คุณน้าฉีกยิ้ม

        ผมยิ้มตอบ

        ผมไม่รู้แล้วว่า ระหว่างธรรมชาติที่รายล้อม กับ ผู้คนที่นี่ ผมมอบใจให้แบบไหนมากกว่ากัน :D

               

        พร้อมทุกสถานการ

 


ทั้งหมด ขวาหัน!

 

ความพยายามอยู่ที่ไหน จงพยายามต่อไป (ถ่ายเครื่องบินไม่ทันซักที - -)

 


ร้านทำกะมือ

 

แวะวัด

 


อีกวัด

 

 

--------------------
ปล
หายหัวไปนานอีกแล้วครับ หลังจากไหลยาวช่วงปีใหม่ ทำให้สันหลังยาวขึ้นเยอะ :D

ถ้ายังเป็นแบบนี้อีกสงสัยจะปาเข้าไปปีหน้าอีกรอบแน่ๆกว่าจะจบ ห้าๆๆ
ต้องบีบตัวเองหน่อยแล้ว พร้อมกับบิดตัวขี้เกียจออกไปด้วย หุหุหุ

Comment

Comment:

Tweet

น้ำใจจากคนแปลกหน้า มีค่าเสมอเลยครับ big smile

#6 By kae on 2013-01-31 22:31

ถ้าเราไปคงได้ใช้บริการถุงที่ผูกอยู่นั่นแน่เลยจ้า
ดีใจด้วยที่ได้เจอคนดี ๆ ..
การเดินทางให้ของขวัญแบบนี้กับเราเสมอ
แต่บางทีก็มีส่งคนไม่ดีมาบ้าง..มาทดสอบเรา
รออ่านต่อจ้าHot! Hot! Hot!

#5 By - D - on 2013-01-25 17:20

Hot! Hot! Hot!

ไม่เคยไปที่นี่เลย..

แต่แปลก..

ที่รับรู้ได้ถึงบรรยากาศจากentryนี้..

ขอบคุณนะครับ^^
วัดสวยจริงจัง
big smile Hot!

#3 By Nirankas on 2013-01-16 08:27

วัดสวยมาก
เคยไปแต่ ปายไม่ได้แวะ
เที่ยววัดใน จ.ว.
confused smile Hot!

#2 By ปิยะ99 on 2013-01-15 15:26

ชอบวัดที่สองค่ะสวย
เคยไปวนเขา 2 พันโค้ง ไปแม่ฮ่องสอน
เมื่อตอนสมัยเรียนมหาลัย... จะเหลือรึ... ขอให้คนขับจอด....ลงไปอ๊อกกันทั้งแก๊งค์เลยค่ะ
big smile big smile big smile Hot! Hot! Hot!

#1 By Siamese Kate on 2013-01-15 12:35